Kippenvel

M'n vriendin mailde me deze link door. Ik wil hem jullie niet onthouden.

Brrr...kippenvel!

Prinses Sara

Ik heb eindelijk weer eens een (simpel) lo'tje gemaakt. Ik heb was last van een geheugen tekort (zowel in m'n hoofd als in m'n pc), waardoor ik niet goed in PSP kon werken. Het gaat nog steeds niet geweldig, maar als ik het eenvoudig hou wil hij nog wel eens meewerken :)

Van de regen in de....DRUP!

Vandaag zijn we met z'n tweetjes, Sara en ik, naar Noorderzon geweest.

Elk jaar is het daar weer een drukte van belang. Vooral op een mooie zomeravond (als het donker is hangt er met al die sfeerlichtjes en terrasjes een heel gezellig sfeertje) is het echt een aanrader om daar te vertoeven.

Het was prima weer, dus reden te meer om daar een beetje rond te wandelen. We hebben vollop genoten van al het moois om ons heen.

Helaas eindigde de middag enorm NAT. We hebben nog even onder wat bomen geschuild (we waren niet de enigen die op dat briljante idee waren gekomen...we konden haast wel een feestje gaan bouwen daar, zo druk was het er!), maar dit hielp op den duur ook niet meer echt. De bladen van de bomen konden al dat water niet meer tegenhouden, dus zijn we ontzettend nat geregend. De meeste mensen waren erg stil, of mopperden wat over het slechte weer in Nederland. Sara niet...die vond het prachtig. Ze schaterde het uit. Ze riep steeds: "ik heb regenlaarzen aan, maar ik ben kletsnat!" De mensen om ons heen moesten er wel erg om lachen.



NAdien hebben we thuis lekker gedoucht, droge kleren aangetrokken en lekker wat warme thee gedronken.

Al met al toch een heerlijke middag gehad.

Nog zeven

Wel/geen maagband nemen?

Ik heb de afgelopen paar maanden een aantal emailtjes gekregen van lezers van mijn weblog. De strekking van deze mailtjes was vaak hetzelfde: de meeste mensen willen graag mijn ervaringen met de maagband weten. Vaak gewoon uit interesse, maar ook vaak omdat de betreffende personen er zelf aan zitten te denken om eventueel een maagbandje te nemen. Ik heb iedereen teruggemaild, maar het lijkt me ook wel handig om een algemene reactie hier te plaatsen.

Voor een ieder die erover zit te denken om een maagband te nemen: zorg ervoor dat je genoeg informatie hebt voordat je het besluit neemt om een maagband te nemen. Op internet is er genoeg info te vinden hierover. Een maagband neem je niet zomaar. Ook al is de operatie geen hele grote ingreep, je leven na de operatie zal wel degelijk altijd in het belang staan van je maagband. Dit betekent dat je de rest van je leven altijd bezig bent met eten (wat mag ik eten en wat kán ik eten). Al zal dit op den duur wel wat minder worden omdat je naderhand natuurlijk steeds beter weet hoe je er mee om moet gaan. Voor de duidelijkheid: de maagband blijft (tenzij er complicaties zijn) voor altijd in je lichaam zitten.

Over het algemeen geldt voor de maagband dat je een BMI van boven de 40 moet hebben, je al minimaal vijf jaar flink overgewicht hebt, je al meerder lijnpogingen hebt ondernomen en dat je (lichamelijke!) klachten ondervindt van je overgewicht.

Zoals op vele sites te lezen is: een maagband is een hulpmiddel, geen wondermiddel. Wat inhoudt dat je het alsnog zelf moet doen, maar dat je maagband je er een beetje bij helpt. De maagband zorgt er voor dat je sneller vol bent en langer vol blijft. Ben je een zoetekauw, dan zul je toch echt zelf de knop om moeten zetten en ook de zogenaamde sweeties zoveel mogelijk moet laten staan. Chocola of bijvoorbeeld ijs smelt en loopt daardoor gemakkelijk door de opening van de (door de maagband) gecreëerde kleine maag naar de grote maag. Het komt er dus op neer dat een maagband het hongergevoel verminderd, maar de behoefte aan zoetigheid niet. Dit zit tussen je oren en moet je dus zelf zien te veranderen.

Het feit dat ik nu een maagband heb die mij helpt een hongergevoel zoveel mogelijk te voorkomen, motiveert mij om niet te veel toe te geven aan mijn behoefte aan zoetigheden. Dit wil niet zeggen dat ik die behoefte helemaal niet meer heb, in tegendeel. Ik neem ook wel eens een lekker chocolaatje of een heerlijk toetje...maar dat moet af en toe kunnen. Zo lang het maar met mate is.

Om een lang verhaal kort te maken: het nemen van een maagband moet een weloverwogen keuze zijn. Er zijn mensen die er baat bij hebben, maar er zijn ook mensen waar de maagband niet de juiste oplossing voor is.

Mocht je meer informatie willen hebben over de maagband of welke stappen je moet ondernemen om een maagband te krijgen, kijk dan even bij de links aan de rechterkant van deze pagina. Dit zijn sites waar ik zelf erg veel aan heb gehad destijds.

Tot nu toe kan ik in ieder geval zeggen dat ik er nog geen enkel moment spijt van heb gehad dat ik een maagbandje genomen heb!

Maar vergeet niet, ik ben geen medisch deskundige. Bovenstaande informatie is dus alleen gebaseerd op mijn eigen ervaring met de maagband!

Zoek de verschillen

Ticker

Toch maar eens een Ticker plaatsen. Motiveert misschien wat meer. En het staat zo leuk :) Als eerste doel vanaf nu (ik heb natuurlijk al wat doeltjes bereikt sinds m'n maagbandoperatie) is 30 kilo afvallen. Daarna zien we wel weer verder.





Ik heb overigens de hele dag geen honger gehad, terwijl ik echt heel weinig heb gegeten. De opspuiting lijkt dus nu al zijn vruchten af te werpen. Op deze manier denk ik trouwens wel dat ik maar weer met vitaminesupplementen moet beginnen, want zo krijg ik anders echt een tekort.

Weer bijgespoten

Vanmiddag is mijn maagbandje weer bijgespoten. Dit zou eerst afgelopen maandag gebeuren, maar daar aangekomen beloot dr. Reijnen dat hij het niet wilde proberen. Gezien de vorige keer (toen was mijn reservoirtje gekanteld, waardoor hij onder mijn huid met een superlange injectienaald onder mijn huid naar de opening moest zoeken, wat dus niet gelukt is) wilde hij het meteen maar met behulp van Röntgen doen.

Daar aangekomen bleek vanmiddag dat hij plotseling was weggeroepen voor een noodoperatie. Er was dus een andere arts (in opleiding???) die me heeft bijgespoten. Ik werd nog even bang gemaakt door de mevrouw die voor mij aan de beurt was. Hij heeft haar namelijk vijf keer moeten prikken en nog lukte het niet. Ze had er enorm veel last van. Gelukkig ging het in één keer goed bij mij. Hij heeft er 3 cc ingespoten.


De naald (en die gaat er echt helemaal in!)

Ik zat nog niet in de auto of ik werd weer misselijk, net als de vorige keer. Dit heeft eigenlijk de hele middag en avond geduurd (af en aan). Het gaat nu ee beetje beter. Ik zit in ieder geval wel weer lekker snel vol. Sinds 15.00 uur vanmiddag alleen een half kopje soep en twee keer een half kopje yoghurt gehad. En ik zit propje vol. Morgen nog een dagje vloeibaar en dan begin ik weer voorzichtig met wat vaster voedsel.

En nu maar hopen dat ik weer lekker ga afvallen. Ik sta namelijk alweer een tijd lang stil (op 21 afgevallen kilo's).

Vrijzellenfeest

Mijn vriendin Marjan gaat 1 september trouwen.

Wat jullie even moeten weten is dat Marjan vroeger als hardste riep dat ze nooit zou gaan trouwen en ook geen kinderen wilde. En het ergste was volgens haar dan nog: trouwen in een witte jurk, met trouwboeket, gepaste trouwauto etc. Veel te traditoneel en nee....dat past echt niet bij haar. Na verschillende vriendjes te hebben gehad die het allemaal nét niet (of moet ik zeggen: helemaal niet) waren, is ze zo'n twee jaar geleden eindelijk de ware tegengekomen. Dat waren letterlijk haar woorden. Zodra ze hem zag wist ze het zeker...dit is hem! Met hem wilde ze in de toekomst trouwen en kinderen krijgen. Om heel eerlijk te zijn moest ik nog zien of het allemaal wel zover zou komen. Je hoort het zo vaak: in het begin lijkt het allemaal een sprookje...maar na een tijdje blijkt de werkelijkheid toch net iets zijn en gaan mensen weer op zoek naar de volgende ware.

Marjan niet. Ze heeft woord gehouden en een paar weken geleden viel dan toch echt de uitnodiging voor haar bruiloft op de deurmat (bij wijze van dan, want ik heb een brievenbus beneden in onze portiek, maar dat klinkt minder leuk ;))

Maar goed, ik weid te veel uit.

Een bruiloft betekent dus ook een vrijgezellenfeest. Een aantal weken gelden ontving ik van een ander vriendin van Marjan een brief waarin ze liet weten graag een vrijgezellenfeest te willen organiseren voor Marjan. Al haar andere vriendinnen ontvingen een zelfde brief. Vanaf dat moment ging het balletje rollen. Naar wat ik heb begrepen heeft het nog heel wat voeten in aarde gehad om een datum te prikken waarop iedereen kon (aangezien het grootste deel van haar vriendinnen in de zorg werkt en dus onregelmatige diensten heeft was dit erg problematisch). Aan Marjan was verteld dat ze naar de dolle nacht in Appelscha zou gaan met haar vriendin en dat ze daarvoor vrij moest vragen. Later bleek dat Marjan helemaal geen vrij kon krijgen. Dat was even stressen voor de vriendin die de organisatie voor het vrijgezellenfeest op zich had genomen, want nu zou alles omgegooid moeten worden. Na nog wat heen en weer gebel is het uiteindelijk gelukt om Marjan alsnog vrij te krijgen van haar werk (de specifieke details zal ik voor het gemak maar eventjes overslaan).

Goed, 12 augustus jl. was het dan zover. We zouden allemaal om even voor tweeën bij het huis van Louisa Martin staan voor een workshop sieraden maken. Marjan's vriendin zou ervoor zorgen dat zij om 14.00 uur met een smoes Marjan daar ook heen zou lokken. Zo gezegd, zo gedaan. Marjan was compleet verrast om al haar vriendinnen daar binnen te zien en riep meteen: oooooo, nou ga ik huilen. Dit zag er ongeveer zo uit:

Heerlijk die reactie! Ze bleek dus echt helemaal van niets te weten. En dit, terwijl er toch al redelijk vaak dingen waren losgelaten waardoor ze het had kunnen raden. Maar Marjan zou Marjan niet zijn als ze hier iets achter had gezocht. Ze riep nog: ooooo en ik had al bedacht dat we misschien wel naar een lezing zouden gaan! (yeah right Marjan!).

En toen moesten we natuurlijk aan de slag. Sieraden maken klinkt een beetje heikneuterig. Zoiets als pottenbak je een bloemenvaasje of punnik je eigen tafelkleedje :) Maar het bleek enorm leuk te zijn. Als moest ik er wel een beetje inkomen (en dit gebeurde zo ongeveer toen we weer naar huis gingen). Hieronder een aantal foto's van ons gezellige middagje:

De foto's van onze creaties komen deze week op de site van Louisa Martin!

Vervolgens zijn we naar de binnenstad van Groningen gereden en hebben daar met z'n allen gezellig wat gedronken.

Om zeven uur hadden we allemaal wel erg veel honger gekregen en zijn we naar de Mexicaan (voor de Gronigers onder jullie: Cantina Mexicana aan de Vismarkt) gelopen, waar er voor ons gereserveerd was. De Mexicaanse keuken blijkt bij Marjan (net als bij mij) erg favoriet te zijn. We hadden haar al geprobeerd wijs te maken dat we naar de MacDonalds zouden gaan, maar zo goedgelovig was ze helaas ook weer niet. Er was een compleet nieuwe etage bijgekomen in het restaurant en daar konen wij gaan zitten. Het was er in eerste instantie erg rustig, maar een kwartiertje later was ook deze verdieping helemaal vol met mensen. We hebben heerlijk gegeten, lekker gekletst en wat anekdotes (o.a. over al die leuke ex-vriendjes van Marjan) naar boven gehaald. En nee,Marjan....ik zal ze niet in een speech verwerken op je bruiloft ;)

Marjan voelde zich erg op haar gemak! In het restaurant gingen de schoenen uit!

Na het eten zijn de meeste meiden naar huis gegaan, omdat velen van hen de volgende dag weer moesten werken. We zijn met z'n drieën nog wat gaan drinken in de stad, maar daar geen foto's meer van, want m'n batterijen + reserve batterijen waren leeg :(



Al met al heeft Marjan het erg leuk en gezellig gevonden...net als alle anderen denk ik. Het was een vrijgezellenfeest met een niet al te vol of erg gek programma. Dat had ook niet bij Marjan gepast denk ik. Dat je het zo gezellig kan hebben met een aantal meiden die elkaar grotendeels niet kent. Bijzonder vind ik!



Marjan: fijne bruiloft en alle geluk samen!!!

(klik op de foto's voor een grotere versie!
P.S.: ik had de red-eye reductionniet aan staan)

Errorrrrrrr

Blogger doet weer raar en wil geen foto's uploaden.

Mijn verhaal over het vrijgezellenfeest van m'n vriendin (afgelopen zaterdag) houden jullie nog te goed!

Ik hou van jouuuuuuuuuuuu

Sara zingt net als haar moeder van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Ze geniet er ontzettend van...maar ik soms nog meer.

Zo zingt ze al een tijdje lang het liedje "ik hou van jou". Oorspronkelijk van Maribelle, maar later gecoverd door Gordon. Alleen dan wel op haar eigen manier:

(tussen haakjes staat de originele tekst)

Ik hou van jouuuuuuuu
Alleen van jouuuuuuuu
Ik kan niet leven
In een wereld zonder mijjjjjj (jou)

Waar ik ook ben
Ik hoor je nieeeeet (stem) :))))))
Ik kan je zomaar niet vergeeeheeeeten

Bedenk er lange uithalen en een serieus koppie bij en een popstar is geboren.

Geweldig! Elke keer als ik het weer hoor (een paar keer per dag op z'n minst) kriebelt het in m'n buik en staan de tranen in m'n ogen.

Een truttiger nummer voor een kind van 2 en half kun je niet verzinnen.

Hihi, mijn meissie wordt groot!

Caribisch Straatcarnaval

Afgelopen zaterdag was hier in Groningen, na twee jaar afwezig te zijn geweest, het Caribisch Straatfestival weer terug. Sara heeft haar ogen uitgekeken! Natuurlijk had ik m'n camera bij me en heb ik het een en ander vastgelegd. Helaas was het vanwege de drukte en het snelle bewegen van de dansers moeilijk om mooie foto's te maken, maar hier toch een korte impressie van de optocht:





























Vooral de eerste foto vind ik mooi, terwijl hij eigenlijk niets met de optocht te maken heeft. Waarom ik hem mooi vind kan ik niet precies zeggen. Ik heb hem genomen toen we stonden te wachten op de hele stoet.

Oproepje

Ik zag het oproepje van Paule staan en dacht meteen dat het wel handig is om hem hier ook ff te plaatsen:

Gezocht
Ik ben op zoek naar de cd (dus niet de DVD) van K3 en de drie biggetjes. De muziek uit deze film is op een cd uitgebracht.Het zoontje van een vriendin van mij is helemaal gek van deze cd, en het exemplaar wat hij had is helemaal grijs gedraaid en zit nu vol krassen.Hij heeft er goede herinneringen aan omdat hij er altijd met zijn vader, die in maart is overleden, op danste.Mocht je deze cd hebben, zou je mij dat dan willen laten weten door een mailtje naar pauleschaap@hotmail.com?Enne, als je wilt: zegt het voort zegt het voort!

Als je haar dus kunt helpen...stuur dan ff een mailtje!

Eerste liefde

Een paar dagen geleden was ik mijn cd-collectie weer eens een keer aan het ordenen. Was ook wel nodig, want sommige doosjes bevatten 3 cd's (hoe heb ik die in hemelsnaam allemaal in een toch goed sluitend doosje gekregen?), in heel veel doosjes zat een verkeerd ceedeetje en dan waren er nog heel veel lege doosjes en losse cd's. Tja ik weet het, ik ben een ontzettende sloddervos! Maar, alle cd's zitten nu dus weer netjes in het bijbehorende doosje. Even afwachten hoe lang dit zo blijft.

Maar goed...tijdens het ordenen kwam ik mijn cd van Roch Voisine weer tegen. En juist dit bracht herinneringen op. Niet dat de muziek mij aan één of ander ex-vriendje deed denken, nee....het was Roch Voisine zelf waar ik helemaal hoteldebotel van was. Ik durf het dan ook bijna niet toe te geven, maar als ik naar zijn muziek luisterde, of hem op (een Franse) televisiezender van het beeld af zag spetteren, dan begon m'n hart sneller te kloppen, ik kreeg kriebels in m'n buik en ik stond te trillen op m'n benen. Duidelijk verliefdheid toch!

Roch Voisine is een Canadese zanger die zowel in het Frans als in het Engels geweldige nummers heeft geschreven en gezongen. En die stem!!!! Maar wat het hem toch wel het meeste deed was z'n voorkomen. Mén wat was dat een knappe vent!

Nadat ik het bijbehorende hoesje erbij had gezocht heb ik meteen het internet maar eens afgezocht en wat lekkere nummer van hem gedownload. En wat denk je...ik vind hem nog steeds geweldig! Ik kreeg gewoon weer helemaal het gevoel van toen. Heerlijk!

Jeetje, lang geleden dat een man me dat gevoel heeft gegeven. Alleen een beetje balen dat het gevoel waarschijnlijk niet wederzijds is. Maar ach, ik zag dat hij inmiddels al 43 jaar is (!) en hoogstwaarschijnlijk homoseksueel ;)

Maar alle gekheid op een stokje, luister voor de gein eens een keer naar zijn muziek. Het maakt mijn dag vaak meteen weer goed!

Ik ga naar K3!!!!!

...en Sara mag mee :)

Ik zit nu op m’n werk en had m’n moeder aan de lijn. Die vertelde me dat K3 in januari 2007 een viertal concerten geeft in Groningen. Ik heb altijd gezegd dat als ze hier komen dat ik dan ga boeken.

Dat heb ik net dus meteen maar even online gedaan. We zitten op de vijfde rij…geen verkeerde plaatsen dus.

Nu maar hopen dat Sara het hele concert wil blijven. We zijn twee weken geleden namelijk naar de biscoopfilm K3 en het ijsprinsesje geweest en dat was niet echt een geweldig groot succes. Er kwam namelijk een tovenaar in voor (gespeeld door Urbanus) en dat vond Sara maar een eng mannetje. Nadat ze een keer of vijf geroepen had dat ze bang was en dat ze weg wilde zijn we uiteindelijk maar gegaan.

Ik las net dat er een heks in de K3 wintertour centraal staat. O jee, als dat maar goed gaat!

Ach, ze vindt K3 verder helemaal geweldig (heeft het over niets anders) en we zijn dan ook weer een half jaar verder. Gaat vast wel goed komen. En anders heb ik er in ieder geval van genoten! ;)

Peuterpuberteit

Jounaling: De laatste paar maanden vertoon je ontzettend veel dwars gedrag. Je luistert niet en bent grenzen aan het verleggen. Mama probeert zich steeds voor te houden dat dit de welbekende peuterpuberteit is en dat je deze periode nodig hebt om te ontdekken waar jou wereldje begint en waar hij weer ophoudt. Helaas wordt het mama soms te veel en dan uit ze haar boosheid op jou. Elke avond als je dan weer lief ligt te slapen heeft mama spijt en voelt zich schuldig. Hoe heeft ze zo boos kunnen zijn op zo’n engeltje als jij? En de volgende dag begint het weer van voren af aan. Maar vergeet niet, lieve dondersteen...hoe boos mama soms ook is, ze houdt ontzettend veel van jou.

Mama


Sara zit in de peuterpuberteit.

Eigenlijk al een maandje of drie....en ik vind het vreselijk! Nou zal geen één moeder dit een geweldige tijd vinden, maar ik merk dat het me helemaal sloopt. Het kost me bergen met energie om de hele dag te roepen: Niet doen! Niet aankomen! Luister naar mama! Heb je geen oortjes? Wel? Waarom gebruik je ze dan niet! Niet slaan! Mama geen pijn doen! Pas op, dat is gevaarlijk! Etc. etc.

Ik weet het. Volgens alle opvoedprogramma's die je tegenwoordig op zo'n beetje elke zender tegenkomt doe ik het verkeerd. Het is volgens die programma's heel simpel: Negatief gedrag negeren en positief gedrag benadrukken. En daar zit het hem nou net. Het benadrukken van positief gedrag lukt me nog wel...maar dat negeren.... Krijg dat maar eens voorelkaar terwijl je net bezig bent om een omvergetrokken plant weer tot leven probeert te wekken en achter je de koelkast ondertussen met veel enthousiastme leeggeplunderd wordt :( (niet dat er ook maar iets richting mond verdwijnt...nee...ermee kliederen is veel leuker!).

Ik moet bekennen dat ik tegenwoordig te vaak boos ben op Sara. En dat zit me niet lekker. Ik weet dat ik het me allemaal niet zo moet aantrekken, het is immers een 'fase', maar dat wil me gewoon niet zo goed lukken. Soms ben ik bang dat ze me later herinnert als een vreselijke moeder met een heel kort lontje.

Hopelijk draagt dit lo'tje eraan bij om haar duidelijk te maken dat het ondanks mijn boosheid wel goed zit. Qua houden van bedoel ik dan. Als ze 's avonds heerlijk ligt te slapen overspoelt m'n hart gewoon van liefde voor haar. Het klinkt een beetje al te cliché...ik weet het, maar simpeler dan dit kan ik het niet maken.

En als ik er over nadenk, het is eigenlijk een heerlijk kind. Het is een enorm lachebekje en straalt dan ook bijna altijd. Mensen noemen haar spontaan en impulsief en stiekem ben ik dan altijd erg trots op m'n meisje.

(Klik op de foto voor een grotere versie!)