zaterdag 18 maart 2006

Couscous met appelmoes

Na tijden lang de blog van een internet-vriendin gevolgd te hebben is dan eindelijk de tijd aangebroken om mijn eigen weblog te beginnen. Ik heb vaak het gevoel dat ik mijn gedachten een beetje moet ordenen. Een weblog lijkt me daarom de ultieme plek om regelmatig van me af te schrijven.

Waarom couscous met appelmoes zul je denken. Tja, eigenlijk omdat ik op zoek was naar een leuke originele titel en deze past wel bij me! Ik ben een mix van twee culturen. Mijn vader is Marokkaans (couscous) en m'n moeder Nederlands (appelmoes). In mijn korte leventje van 30 jaar heb ik zowel voor- als nadelen ondervonden van "het-halfbloedje-zijn". Tegenwoordig probeer ik van alles wat ik uit beide culturen heb meegekregen het beste te halen. In mijn berichten zul je af en toe lezen wat voor invloed dit alles op me heeft (gehad). Om terug te komen op de titel: een aantal jaren gelden leerde ik een vrouw kennen die vormgever was. Zij vertelde mij dat ze op dat moment bezig was met de vormgeving van een boekje over opvattingen van Marokkanen in Nederland. En ja, je raad het al...het boek, geschreven door Abdellah Dami, kreeg de naam Couscous met appelmoes! Deze titel is me altijd bijgebleven.

Sinds januari 2004 heb ik een prachtige dochter, Sara. Zij is helemáál van alle markten thuis: Ze is Algerijns, Marokkaans en Nederlands. Best een leuke combinatie! Ze is dan ook best goed gelukt ;)

Ik moet zeggen dat het me vaak aan tijd ontbreekt om te internetten, maar ik doe m'n best om deze blog up-to-date te houden. Ik zal dan ook regelmatig wat foto's en lay-outjes posten. Ik ben sinds een aantal maanden redelijk actief met digitaal scrappen. Een creactieve hobby die helemaal bij me past. Ik kan hier echt m'n ei in kwijt. Voor wat uitleg over scrappen verwijs ik je naar de scrap-sites die ik bij de links heb vermeld. Een paar van mijn laatste creaties:


Mijn kleine grote boef!


V.l.n.r.: appelmoes en couscous ;)

Verder is het wel handig om te melden dat ik op de wachtlijst sta voor een maagband. Ik hoop nog voor de zomervakantie geopereerd te worden. Mijn hele leven al strubbel ik met m'n gewicht. Na talloze afvalpogingen ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het niet uitsluitend op eigen kracht red. Na veel wikken en wegen heb ik besloten om voor een maagband te gaan. Ik ben vanzelfsprekend niet over één nacht ijs gegaan en heb echt jaren nagedacht over een operatieve ingreep. Nu de beslissing is genomen wil ik liever vandaag nog opgeroepen worden dan morgen. Hoe alles is verlopen tot aan mijn genomen beslissing krijgen jullie op kort termijn nog te lezen.

Zo, de kop is eraf! Hopelijk tot binnenkort!

Geen opmerkingen: