Kikkerdril

Gisteren ben ik met Sara naar de film geweest. Het was een verrassing, maar mevrouw kon zichzelf niet bedwingen om toch steeds proberen te raden waar we naar toe zouden gaan. Van alles bedacht ze, maar aan de bioscoop had ze niet gedacht. Gelukkig was ze erg opgetogen toen we de bioscoop binnen liepen en ze door had dat we naar de film Kikkerdril gingen.

Wat mij betreft echt een aanrader! Het is een vrolijke kinderfilm met mooie (natuur) beelden en leuke liedjes. Er zaten erg grappige stukjes in waar Sara compleet van in een deuk lag. Zelfs voor mij, als niet-kind, was het leuk om naar de film te kijken. We gingen er echt met een lekker gevoel weg.


Helaas ging het in de auto op de terugweg mis. Sara spuugde de hele boel onder. Ze was er helemaal van overstuur. De nacht ervoor had ze ook wat over gegeven, maar toen was het voornamelijk slijm (sorry voor de details!). Vandaag zou de eerste schooldag na de vakantie weer beginnen, maar ik heb Sara voor de zekerheid nog maar een dagje thuis gehouden. Maar goed ook, want zo net was het weer mis. Gelukkig had ik een bak klaargezet en die heeft ze dan ook keurig volgespuugd zonder ook maar iets te morsen. Voorlopig blijft ze dus ook nog maar even thuis denk ik.

Elke keer als Sara ziek is breekt m'n hart gewoon. Zou zoiets ooit over gaan als moeder zijnde?